Geachte heer Floris,
Van vrienden hier ontving ik
uw adres. Hierbij stuur ik u mijn eigen "klaagschrift". Zie
verder de laatste paragraaf hiervan, en ik hoop dat u tijd kunt vinden voor een
antwoord. Met vriendelijke groeten, j.verheydt@netzero.com.
Wij willen graag 15 Euro
voor het proces bijdragen en lid worden, maar we vragen ons af of dit voor ons
zin heeft? Er wordt n.l. uitsluitend over de EU en emigranten naar Mediterrane
landen gesproken, en met geen woord gerept over de honderdduizenden Nederlanders
die naar verre landen als Australië, Nieuw-Zeeland, Canada, de Verenigde Staten
en Zuid-Afrika zijn geëmigreerd en nog recht hebben op een gering
Ned. pensioen voor de jaren dat ze in Ned. hebben gewerkt. Zoals ook wij:
Wij zijn in 1957 naar de V.S. geëmigreerd. In
1973 keerden we terug in de abusievelijk veronderstelling dat het onderwijs dat
wij in de jaren ‘40, ‘50 genoten hadden nog bestond, en dat het voor onze
kinderen beter zou zijn dan het uiterst liberale (juiste vertaling:
"progressieve") Amerikaanse openbaar onderwijs. We
kwamen al gauw tot de ontdekking dat dit een grote vergissing was, want niet
alleen konden wij in het Nederland van de jaren zeventig totaal niet meer
wennen, maar onze kinderen heen en weer sleuren wilden we ook niet, dus we
probeerden het maar. Ik kon met 43 niet meer aan de slag komen in een
kantoorbetrekking en zag toen als enige mogelijkheid als "kleine
zelfstandige" mijn brood proberen te verdienen, en wel
als vertaler van boeken (in die tijd 3ct. per woord), want dankzij mijn
ouderwetse grondige schoolopleiding en mijn talenkennis was dat het enige wat
nog voor mij openstond.Mijn vrouw vond een administratief baantje bij
een ziekenhuis in Zutphen, waar toen nog "vrije
vestiging" mogelijk was. Maar door de met regeringsgoedkeuring jaarlijks
met sprongen stijgende huren, onze lage inkomsten en desondanks gevorderde hoge
bedragen aan inkomstenbelasting en dubbele premies (iedere "kleine
zelfstandige" wordt immers geacht een walgelijk
kapitaalkrachtige ondernemer te zijn) konden wij de tekenen aan de wand lezen,
en toen mijn vrouw in 1992 met VUT moest (haar afdeling werd opgeheven en een
betere werkkring was voor een 62-jarige vrouw onvindbaar), en wij van haar
verzekering (IZA), waarbij ik bij de gratie van haar voormalige werkkring
medeverzekerd was, de toezegging kregen dat we overal ter wereld door IZA
gedekt zouden blijven, zelfs in de VS, grepen wij de kans dankbaar aan om
andermaal daarheen te emigreren, waar wij inmiddels onze oudste zoon en vele
vrienden en kennissen hebben. Onze zoons waren inmiddels
afgestudeerd, maar konden in Nederland ook niet goed aan de slag, en dankzij
het feit dat ze in Amerika geboren zijn was dit gemakkelijk te regelen. Deze
toezegging van de IZA was het ENIGE WAT ONS HEEFT DOEN BESLUITEN DAT
HEREMIGRATIE HAALBAAR WAS, EN DIT OOK MOGELIJK HEEFT GEMAAKT. We betalen
jaarlijks weliswaar een fors bedrag hiervoor, wat ingehouden wordt van het
schamele pensioentje van mijn vrouw en ons beetje AOW (alles bijeen nog geen
10.000 Euro per jaar), maar hebben dat graag over voor de uitstekende dekking,
die we op geen enkele andere manier zouden kunnen krijgen (zeker in Amerika
niet; we zijn inmiddels 75 en weten door voorzichtig en zuinig te leven en
nooit uit te gaan het hoofd nog redelijk boven water te houden). Zo zuinig
zelfs, dat we in de VS nog steeds beneden het belastingplichtig
minimum vallen, zelfs met de Nederlandse AOW inbegrepen, vooral nu ons weinige
spaargeld nauwelijks meer dan 1.5% rente opbrengt, wat een hoognodige
aanvulling op onze AOW was (ook dit is een zware tegenslag voor ons).
Als de Ned. regering
haar stokpaardje nu ook voor naar andere landen geëmigreerde Nederlanders
doordrijft, ziet het er dus naar uit dat we in onze laatste levensjaren alsnog slachtoffers
gaan worden van een ongevoelige, onnadenkende, meedogenloze, niets per geval
beoordelende maar alles over één kam scherende "recht" (lees
"plicht") staat, die de politici in de afgelopen ca. 25 jaar tot een overbevolkt ghetto van moslims en
andere 3e-wereldbewoners hebben gemaakt, voor wie dit een paradijs is, en hen
alle verworvenheden schenkend waarvoor wij en onze voorouders hebben gewerkt en
door de neusgaten betaald. En dit alles gaat ten koste van geboren
Nederlanders. Ik proef hier een roof- en wraakzucht jegens degenen die het hebben durven wagen zich aan het
kaalplukparadijs te onttrekken en naar ruimere oorden te vluchten. En dat zijn
er honderdduizenden.
Aangezien men verplicht is zijn AOW op een
Nederlandse bank te laten storten (waar de regering er makkelijk bij kan) en
overmaking naar het buitenland door de banken fors wordt afgeroomd, laten de meesten het schijntje waar ze recht op hebben maar in Ned. staan.
Kan de Ned. regering
nu zomaare beslag leggen op de banksaldi van in het buitenland
wonende bejaarde Nederlanders, terwijl een goede dekking zoals door de IZA
gegarandeerd was, bijna nergens bestaat, zeker niet voor 65-plussers? Zoals
gezegd, goede zorg is hier en in andere geavanceerde westerse landen voor
laatkomers en minder vermogenden niet te betalen , en een feit ten gevolge waarvan bij voorbeeld
miljoenen Amerikanen niet verzekerd zijn. Goede medische en zelfs superieure
medische hulp bestaat hier wel, maar wat heb je daaraan als zelfs een
gebrekkige of onvolledige dekking niet te betalen is? Laat staan dat we daartoe
gedwongen zouden worden door de menslievende, goedhartige Nederlandse Overheid
met een hoofdletter O (lees Obrigkeit, want daar komt
het woord vandaan). Wij gaan straks op ons 75e dus ook daartoe behoren.
Wat wij altijd ontstellend hebben gevonden is
de arrogantie van de Nederlandse politici, van een van wie (E.v.T.) ik me de
uitspraak herinner : "maar goed dat we hier geen
referendum hebben, want anders zouden we de doodstraf weer moeten
invoeren". Dit spreekt boekdelen. ZIJ weten wat goed voor ons is, en maken
ons alleen tijdelijk het hof als ze (ongaarne) de steun van het kiezersvee
nodig hebben. Ik weet dat iedereen alles door zijn eigen gekleurde bril en
vanuit zijn eigen opvattingen beziet, maar de mentaliteit is en blijft
ontstellend, dat de politici, (die immers geacht
worden de belangen van anderen te vertegenwoordigen en behartigen) zich niet
kunnen voorstellen waarom iemand naar het buitenland zou willen emigreren, of
dit heeft gedaan. Ze kunnen zich dat eenvoudig niet indenken. Mensen die naar
de Mediterrane landen zijn verhuisd, zijn betrekkelijk dicht bij Nederland
gebleven en wellicht hoofdzakelijk voor wat zonneschijn gegaan, maar mensen
die, zoals wij, naar verre oorden zijn vertrokken en daar helemaal ingeburgerd,
hadden veel meer diepgaande en dwingende redenen. Zij zouden in Nederland nooit
meer kunnen wennen, en dat ook niet willen. Ontstellend is ook de mentaliteit
die sommigen doet suggereren, dat je dus maar het beste naar Nederland kunt terugkeren.
Er zit iets in van: Genoeg gespeeld. Kom nu maar als de bliksem naar huis. Een
dergelijke onderdanige, gedweëe houding wordt dus
werkelijk van de mensen verwacht, hoe onvoorstelbaar het ook klinkt
?
Ik weet niet of de advocaat die het proces
gaat voeren hier iets aan heeft, (ik geef hem weinig kans, want de Nederlandse
regering is gewend haar zin door te drijven tegen alle oppositie in), maar ik
hoop het van harte.
Mocht u dit niet in uw orgaan kunnen opnemen,
dan hoop ik dat u een andere manier weet om dit wereldkundig te maken, want ik
wil dit graag onder een zo breed mogelijk publiek brengen.J. Verheydt,
J. Verheydt,